آهنگ های ماندگار شماره 30

شماره30 (Paint It, Black – The Rolling Stones)

رولینگ استونز

سال 1960 یکی از دانشجویان کالج هنر سیدکاپ (Sidcup Art College) دوست دوران دبستانش که اکنون دانشجوی مدرسه اقتصاد لندن است را می بیند. تا اینجای کار همه چیز عادی است ولی مسئله اصلی اینجاست که آن دو نفر کیث ریچاردز (Keith Richards) و میک جَگِر (Mick Jagger) نام داشتند و مسئله از آنجایی اساسی تر شد که این دو نفر به فکر تشکیل یک گروه موسیقی افتادند و به همین ترتیب آن دیدار ناگهانی یکی از مهم ترین دیدارهای ناگهانی تاریخ شد!

فکر تشکیل گروه عملی شد!ریچاردز (گیتار – همخوان) و جگر (خواننده – سازدهنی) به همراه دوست مشترکشان دیک تیلور (بیس) گروهی به نامLittle Boy Blue and the Blue Boys (پسرک افسرده و پسران افسرده) تشکیل دادند بعدا سه عضو دیگر به آنها اضافه شد:برایان جونز (گیتار – همخوان – سازدهنی) ، یان استوارت (پیانو) و تونی چپمن (درامز) . گروه ابتدا به کاور دوباره خوانی آثاری از چاک بری (Chuck Berry) ، بو دیدلی (Bo Diddley) و مودی واترز (Muddy Waters) پرداختند. بعد از اجرا در چند کلاب آنها با الهام از نام یکی از آهنگ های مودی واترز به نام Rollin› Stone Blues نام رولینگ استونز (Rolling Stones = دربه درها) را برای خود انتخاب کردند کمی بعد به جای تونی چپمن، چارلی ویتز (Charlie Watts) درامر گروه شد و به تدریج دیک تایلور از گروه کنار گذاشته شدند و برایان جونز هم بر اثر حادثه ای جان خود را از دست داد. ولی ترکیب سه نفره ریچاردز – جگر- ویتز تا الان ثابت مانده است. البته جالب است بدانید که یان استوارت هم تا زمان مرگش در سال 1985 با گروه همکاری داشت اما چون به نظر تهیه کنندگان زیاد در عکسهای گروه زیبا جلوه نمی داد  هیچگاه به عنوان عضوی رسمی در گروه معرفی نشد.

بعد از مدتها کاور کردن آهنگ بلوز و آراندبی ، گروه به فکر آهنگ سازی افتاد و نتیجه آن آلبوم عواقب (Aftermath) در سال 1966 ،اقبال وحشتناک آن ، شهرت روزافزون گروه و در نتیجه پدید آمدن زوج جادویی ریچاردز/جگر بود. تا مدتها به جای سازنده اکثر آهنگهای رولینگ استونز تنها نام ریچاردز/جگر (Jagger/Richards) دیده می شد.پس از چند جابه جایی دیگر در ترکیب اعضا رانی وود (Ronnie Wood) نیز در سال 1975 به گروه اضافه شد او نیز تا کنون با گروه همکاری داشته.در این میان گروه تا حالا بیسیت ثابتی نداشته است.

نخستین سکوی پرش برای رولینگ استون سفرهای آنان به آمریکا بود. رولینگ استونز هم مانند بسیاری از گروهای هم زمان خود می دانست که شهرت در آمریکا به منزله شهرت آنها در تمام دنیا تمام می شود پس دست به کار شدند و به همراه موج خوانندگان بریتانیایی دهه 60 میلادی وارد آمریکا شدند .درست است که آنها هنوز هم به عنوان یک گروه انگلیسی شناخته می شوند اما نگاهی به آمار کاری آنها نشان می دهد که آنها از همان دهه 60 هنوز هم در آمریکا مانده اند! نتیجه نزدیک به نیم قرن سال فعالیت رولینگ استونز 22 آلبوم استیویی (24 تا در آمریکا!) 8 آلبوم کنسرتی (9 تا در آمریکا!) و بیش از 90 سینگل و تک آهنگ (که احتمالا در تمام دنیا پخش شده اند) . فروش آلبوم های رولینگ استونز حدود 200 میلیون نسخه تخمین زده شده است که آنها را به تنهایی در میان پرفروشترین هنرمندان تاریخ قرار می دهد.8 آلبوم متوالی آنها پس آلبوم انگشتان چسبناک (Sticky Fingers) همه در رتبه اول چارت آمریکا قرار گرفته اند.

تاثیراتی که رولینگ استونز بر موسیقی و زندگی مردم جهان تاکنون گذاشته اند بسیار زیاد و غیرقابل وصف است.آنها در سال 1989 وارد تالار افتخارات راک ان رول (Rock and Roll Hall of Fame) شدند. مجله رولینگ استون هم آنها را چهارمین گروه موسیقی برتر تاریخ نامیده است(بعد از بیتلز ، باب دیلن و الویس).تاکنون16 فیلم (به غیر از کنسرتها) درباره رولینگ استونز ارائه شده که در میان کارگردانهای آن اسم کارگردانهای مشهوری مثل ژان لوک گدار (یک به اضافه یک One Plus One) و مارتین اسکورسیزی (نوری بتابان Shine a Light) نیز به چشم می آید.در کنار اینها رولینگ استونز از فعالترین گروهای تاریخ راک به شمار می آید .صدایی بلندتر (A Bigger Bang) آخرین آلبوم آنهاست که در سال 2005 منتشر شد و گروه تا امروز اجراهای زنده خود را کنار نگذاشته است که از این نظر رکوردار محسوب می شود.

کارنامه کاری آنقدر پربار و شلوغ است که به راحتی می توان گفت هیچ سلیقه ای از آن بی نصیب نخواهد بود، اما اگر بخواهیم از مهمترین آهنگ ها برای خود رولینگ استونز صحبت کنیم بی شک یکی از گزینه ها «سیاه بِکِشش»  (Paint It, Black) است.

درباره آلبوم عواقب (Aftermath) صحبت کردیم و گفتیم که چقدر این آلبوم در سرنوشت رولینگ استونز تاثیر گذار بود ، آهنگ اول این آلبوم (البته در نسخه ارائه شده در آمریکا!) آهنگی غمگین و عجیب بود ، مهمترین دلیل برای غمگین بودن آن شعر آن بود ، شعری که درباره نقاش عاشقی بود که بعد از مرگ معشوق خود دوست دارد همه چیز را به رنگ سیاه نقاشی کند.ولی مهمترین دلایل عجیب بودن آن آهنگ منحصر به فرد آن بود.

همانطور که اشاره کردیم ،این آهنگ ساخته زوج ریچاردز/جگر بود، البته برایان جونز عضو فقید گروه نقش زیادی در ساخت این آهنگ داشت ولی اشتباها اسم او جا افتاد.برایان جونز روزی در سال 1966 در لس آنجلس به فکر این افتاد که از یک ریتم کلاسیک برای ساخت یک آهنگ استفاده کند ، جونز این ریتم را به جگر و ریچاردز معرفی کرد  و آنها هم بر اساس این ریتم این آهنگ را ساختند اما چیزی که که دلیل اصلی عجیب بودن این آهنگ شد این بود که جونز فهمید در آوردن این ریتم با گیتار بسیار سخت و طاقت فرسا است و به صورت کاملا تصادفی به این فکر افتاد که این ریتم را با سیتار (یک ساز زهی هندی) اجرا کرد ، نتیجه کار فوق العاده بود ، نتیجه کار بی نظیر بود. حالا نوبت گروه بود که نبوغ خود را به کار بیندازند و تغییراتی در ساختار آهنگ بدهند ، چارلی ویتز ریتم درامز را به ریتمهای خاور میانه ای نزدیک کرد و دیگر اعضای گروه هم تغییراتی در ریتم های قبلی دادند.در حال حاضر شاید این کار عادی باشد و گروهای زیادی باشند که موسیقی شرقی و غربی را با هم تلفیق می کنند اما در سال 1966 این کار، یک کار عجیب محسوب می شد.

بعد از ارائه از ارائه این آهنگ ، به شدت به اعضای گروه ثابت شد که کارهای عجیب مخاطب زیادی دارد! در آمریکا ، انگلستان، کانادا و آلمان «سیاه بکشش» در صدر چارت ایستاد و با سرعت بسیار بالایی رولینگ استونز را تبدیل به یکی از مشهورترین گروهای راک زمان خود کرد، شاید بعد از دیدار تصادفی جگر و ریچاردز این دومین اتفاق مهم دوره کاری رولینگ استونز باشد.ریچاردز در مصاحبه ای با رولینگ استونز می گوید:»در لحظه ای که برایان (جونز) از گیتار خسته شد اگر یک ساز دیگه ای آن اطراف بود و برایان ریتم را با آن در می آورد ، رولینگ استونز با حال حاضر خیلی فرق می کرد!».

تاثیرات این آهنگ بر جهان بی نظیر بود.تا کنون این آهنگ بیش از صد بار کاور (اجرای دوباره) شده که از مشهورترین آنها می توان به اجرای گروهای یوتو (U2)، آر ای ام(R.E.M)، راش(Rush) و انیمالز اشاره کرد که شاید مشهورترین آنها همان اجرای گروه انیمالز باشد .در صدها آهنگ و فیلم از آن استفاده یا به آن ارجاع داده شده که نمونه ای از آن را در آهنگ پنجم این لیست دیدیم ولی مهمترین این ارجاع ها استفاده از این آهنگ در تیتراژ پایانی فیلم غلاف تمام فلزی (Full Metal Jacket ) است که باعث شد این آهنگ به عنوان یکی از مشهورترین نمادهای جنگ ویتنام شناخته شود! حتی بعضی ها از روی علامت اضافی کاما «،» در تیتر آهنگ اینگونه استنباط کردند که این آهنگ یک آهنگ رادیکال و معترض است!!

در لیست 500 آهنگ برتر تاریخ مجله رولینگ استون این آهنگ در رتبه 174 قرار گرفته است.

دانلود با کیفیت متوسط 1.1 مگابایت

دانلود با کیفیت بالا 5.2 مگابایت

  1. عالی بود سپهر.

  2. وبلاگ جالبی دارید . موفق باشید .

    • فرهاد
    • 7 دسامبر 2009

    ترکوندییییییییییییییی پسر من دیووووووووونه این آهنگم دربارش همه چیز فکر میکردم جز اینکه سیاسی و آسیایی باشه .

    • فرهاد
    • 7 دسامبر 2009

    راستیییییییییییی چرا لیریکشو نذاشتی ها؟ زووود بذار کار دارممممممممممم.

    • آخ گفتی ها! یادم رفته بود!

    • دون ویتو
    • 7 دسامبر 2009

    با سلام
    جناب محترم س.ه ، باید اعتراف کنم که وبلاگ «بی نظیری» دارد تاکنون در وبگردی هایم مشابهش را را مشاهده نکرده ام اما قطعا در کارهایتان مشکلات قابل توجهی دارید که اگر برطرف کنید و موجب شوید بیشتر از این اخبار مسموم وارد ذهن جوانان امثال خودتان نکنید و اذهان را بیشتر از این مسموم نکنید.
    گروه رولینگ استونز یکی از کثیفترین و فاسدترین گروههای موسیقی غربی میباشد و به هیچ عنوان نمیتوان نام انسان را روی آنها گذاشت چه رسد به «موسیقیدان» .وجالب اینجاست که شما آنها را به عنوان ماندگارترین موسیقی دانها معرفی می کنید! این باعث می شود فقط بازدید کنندگان وبلاگ شما که حدس می زنم اکثرا نا آشنا با موسیقی هستند با خوانندن این متن شما (که وجهی اسطوره ای به آنها داده اید) با اندیشه اینکه که این گروه چه هستند جذب این موجودات سیاه شوند.
    به شما توصیه می کنم زودتر این پست و پستهای دیگر وبلاگتان که همانند این هستند را زودتر پاک کنید تا ذهن یک مشت جوان امثال خودتان بیشتر از این به لجن کشیده نشود.

    • catalan
    • 7 دسامبر 2009

    اگه میشه از رابرت مایلز تک آهنگ هاشون رو بزارید

  3. به به میبینم که پای رولینگ استون با اون میک جاکر لعنتی هم به این وبلاگ باز شد و انشالله پاش کوتاه نخواهد شد.

    • به به چشممون به سایت جناب فلفلی هم روشن شد! چه سایتی داری مرد! گرسنمون شد!

    • Hi-Fi
    • 8 دسامبر 2009

    گفتن نداره ، کاملا مشخصه … ولی خب منم یه بار دیگه میگم … خیلی مطلب توپی بود … بازم گفتن نداره ، کاملا مشخصه روندتون همینه …ولی خب کاش زود به زودتر آپ کنین .

  4. بيشترين چيزي كه ميتونم بهت بگم اينه كه پايدار بموني…روح موسيقي اينجاست

    • یاشا بنت جواد
    • 30 دسامبر 2009

    TOPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPPP TOP KHILI KHILI HAL KARDAM

    • مهران
    • 6 ژانویه 2010

    خیلی ممنون مرد(به قول خودت)

    سایتت واقعآ خوبه .امیدوارم که حالا حالا ها بنویسی و ما لذت بریم
    چند تا پیشنهاد دارم:
    _چند تا آهنگ پیشنهادی برای لیست آهنگ های ماندگار :

    PURPLE HAZE_jimi hendrix
    RAJAZ_Camel
    the end_The Doors

    _لیست بهترین سولو ها هم میتونه جالب باشه

    _به نظرم بد نیست از یک سری نظرسنجی هم توی سایتت استفاده کنی .حالا که یه جمعی از دوستداران موسیقی اینجا جمعند بد نیست یه برآوردی از نظرات و علایق اونها بدست بیاد

    البته قصد جسارت ندارم و این پیشنهادات رو دادم که اگه خودتون صلاح دیدین استفاده بشه

    • قابلی نداشت مرد!
      اولا که جسارت یعنی چی؟ شما هر پیشنهادی که داشتی باید بیای و بفرمایی و حتی اگر پیشنهادهایت مانند جناب دون ویتو(بالا)‌باشد، همه اینها مایه خوشحالی من می شود.
      خب اولا که من این وبلاگ را برای آشنایی افراد نا آشنا با موسیقی ساختم آهنگهای پیشنهادی ات فوق العاده ماندگار است اما فکر نمی کنی برای کسی که با موسیقی غربی زیاد آشنا نیست و تا الان به جز چند آهنگ خیلی ملودیک درجه چندم نشنیده است تحمل هفت دقیقه آهنگی مثل پایان دورز غیر قابل تصور است؟ در ادامه به تمام آهنگهایی که نام بردی خواهیم رسید اما با تنبلی شدیدی که من دارم ، چه وقتی؟ نمی‌دانم!
      در مورد نظرسنجی و اینها هم والا من وقتی این وبلاگ را دوسال پیش راه اندازی کردم اهداف زیادی برای ادامه کار داشتم، اما پس از گذشت این دو آمار بازدید کننده وبلاگ من به طور میانگین در حدود 300 – 400 نفر روزانه است که به ندرت بعضی روزها به 500 نفر میرسد.البته بماند که اکثر بازدید کنندگان از گوگل و با سرچ کلماتی مثل «ریچارد کلایدرمن»، «آهنگ بی کلام»و «سلن دیون»‌ وارد وبلاگ من میشوند که خب این پستها پستهای اصلی این وبلاگ نیسستند.یکی اهدافی که در اوایل کار داشتم همین نظرسنجی هایی بود که شما پیشنهاد کردید الان هم مردد هستم که اگر واقعا دست به این کار بزنم آیا نتایج درستی می گیرم یا نه؟.

      خب مهران جان دستت حسابی درد نکند بعد از مدتها کاری کردی که یک مقدار درد دل کنم!
      متشکر!

    • amin
    • 25 مارس 2011

    salam
    khaste nabashi
    amma link kharab bood

  1. 9 ژوئیه 2010

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: